Maurus van Subiaco
Afbeelding
Collectie Stad Antwerpen, MAS
Andere afbeeldingen
Tekst
Volgens de overlevering besloot de Romeinse senator Equititius om zijn zoon Maurus aan de H. Benedictus toe te vertrouwen. Al snel werd Maurus een trouwe helper van de abt die hem later aan het hoofd stelde van het klooster van Subiaco. De bekendste legende in het leven van de H. Maurus is het verhaal dat hij de jonge Placidus van de verdrinkingsdood redde. Terwijl hij de novice uit het water trok, merkte hij tot zijn ontsteltenis dat hij daarbij over het water liep. Hij zou omstreeks 584 overleden zijn.
De H. Maurus draagt het zwarte habijt van de benedictijnen met abtsstaf en kruisbeeld (verwijzend naar de reliek van het H. Kruis waarmee men de zogenaamde Maurus-zegen gaf bij verlamming). Andere attributen kunnen zijn: drie lelies, een zwaard, de duivel, een kruk of een mijter in de hand.
Op de eerste plaats is de H. Maurus de schutspatroon van de invaliden omdat hij verschillende lammen en kreupelen met een kruisteken genas (vandaar de Maurus-zegen en het attribuut van de kruk). Hij werd tegen rugpijn aangeroepen, verlamming, jicht, halskliergezwellen, zenuwziekten en hoofdpijn, maar ook tegen verkoudheid en heesheid omdat hij niets overhield aan zijn redding van Placidus. In Hove en Grimde zetten bedevaarders een ijzeren kroon op het hoofd ter genezing of voorkoming van hoofdpijn.
De H. Maurus werd ook Sint Moor genoemd (het Latijnse maurus betekent donker gekleurd), vandaar dat hij de schutspatroon werd van mensen die door hun beroep vaak zwart zien: ketellappers, kopersmeden, kolenbranders, kaarsenmakers en lantaarnopstekers. Hij is ook de beschermheilige van kleer- en schoenmakers en van lastdragers.