Poppo van Deinze

Afbeelding

=this.Rechten
= embed(link( this.afbeelding , "300" ))

Andere afbeeldingen

Tekst

De H. Poppo van Deinze (of van Stavelot) werd omstreeks 978 geboren in Deinze als zoon van een krijgsheer. Hij oefende het beroep van militair uit, maar na bedevaarten naar Jeruzalem en Rome kreeg hij op weg naar zijn bruiloft een teken (zijn lans lichtte op als een fakkel) dat hij niet moest trouwen. In 1005 werd hij benedictijn in Saint-Thierry bij Reims en later abt in het dubbelklooster van Stavelot-Malmédy. Hij groeide uit tot een van de belangrijkste kloosterhervormers van zijn tijd, wat hem niet altijd in dank werd afgenomen. In Malmédy werd hij met een mes bedreigd en in Trier probeerde men hem te vergiftigen. In 1048, tijdens een reis, overleed hij aan een hartaanval.

De heilige draagt het zwarte habijt van de benedictijnen, soms met mijter aan zijn voeten (hij weigerde het bisschopsambt van Straatsburg), soms met kerkmodel  (Stavelot, waar hij werd begraven) of een lans (naar het visioen). Enkele attributen verwijzen naar mirakels uit zijn levensbeschrijving: de melaatste met ratel aan zijn voeten herinnert aan de genezing van een zieke doordat Poppo zijn eigen deken over hem legde. De wolf verwijst naar de wolf die hij temde of naar de herder die door een wolf was gedood en door Poppo opnieuw tot leven werd gewekt.

De H. Poppo is de patroon van Stavelot. Hij werd aangeroepen tegen reuma (onder meer in Deinze zelf), zenuwziekten, waterzucht (een pelgrim genas bij zijn graf van deze ziekte) en voor een goede dood.