Veerle van Gent
Afbeelding
Ruusbroec
Andere afbeeldingen
https://dams.antwerpen.be/asset/v1CRfhDS8OldB9zYea8nGEhv/MGVWeebTPKQYCXgsF8sJHTqL
https://dams.antwerpen.be/asset/E1WX6V7cTlORtOmiOCDR5m5l#id
Ruusbroec
Tekst
De H. Veerle (of Pharaïldis) leefde volgens de legende in de 8ste eeuw en was de dochter van een Merovingische graaf. Hoewel ze de gelofte van maagdelijkheid had afgelegd, werd ze tot een huwelijk gedwongen met een zekere Guido, een edelman. Zij werd door hem mishandeld omdat ze haar gelofte van maagdelijkheid trouw bleef en uit argwaan omdat ze ’s nachts liever naar de kerk ging dan in het huwelijksbed bleef.
Na de dood van haar man leidde ze een leven van boete en gebed en bleef haar hele leven maagd. Zij overleed omstreeks 740 in Bruay. Haar relieken werden overgebracht naar de Sint-Baafsabdij van Gent.
De H. Veerle wordt voorgesteld als jonge vrouw of weduwe in burgerkledij, soms met een kapje op het hoofd. Vaak heeft ze een gans in de hand of aan de voeten, verwijzend naar de legende dat ze een geslachte gans weer tot leven wekte. Een lelie (symbool van zuiverheid) komt ook voor of een kip omdat volgens de overlevering de familie een kip bezat die telkens werd vervangen door een andere nadat het vlees van de overleden kip had opgegeten. In de hand houdt ze daarom weleens een schotel met eieren. De drie broden aan haar voeten zinspelen op het verhaal dat zij de broden van een hebzuchtige boerin veranderde in stenen.
De H. Veerle is de patrones van Gent. Zij werd aangeroepen ter bescherming van kleine huisdieren en pluimvee (het verhaal van de gans), tegen een moeilijk huwelijk (zoals het hare) en voor het behoud van de huiselijke vrede. Als geneesheilige smeekte men haar hulp af bij kinderziekten en buikpijn (vooral bij kinderen).
De H. Veerle is ook een van de zogenaamde XXXVI heiligen. Als men vroeger niet wist aan welke ziekte men leed of tot welke heilige men zich moest richten, ging men op bedevaart naar de XXXVI heiligen, zoals bijvoorbeeld in de Allerheiligenkapel van Diest.