Walburgis van Eichstätt

Afbeelding

Ruusbroec nog te digitaliseren H
= embed(link( this.afbeelding , "300" ))

Andere afbeeldingen

Tekst

De H. Walburgis (Walburga van Eichstätt of van Heidenheim) werd omstreeks 710 geboren als dochter van de H. Richard van Engeland. Op uitnodiging van haar oom, de H. Bonifatius, stak ze het Kanaal over en verrichtte missiewerk op het continent. Ze stichtte het benedictinessenklooster van Heidenheim en werd er de eerste abdis van. Volgens de overlevering genas ze vele zieken. Ze overleed in 779.

De heilige wordt soms voorgesteld in adellijke kleren, maar vaker in het zwarte habijt van de benedictinessen met abdissenstaf. Vaak heeft ze één of drie olieflesjes in de hand (verwijzend naar de geneeskrachtige olie die uit haar graf in Eichstätt druppelde). Andere attributen zijn een boek, een kerkmodel, drie korenaren (ze redde een kind van de hongersnood). Aan haar voeten liggen soms een scepter en kroon (adellijke afkomst).

De H. Walburgis (een van de XXXVI heiligen) werd aangeroepen tegen oogziekten (daarvoor gebruikte met de Sint-Walburgisolie uit haar graf), de pest, bloedingen, verstijving, waanzin en duivelse bezetenheid. De nacht van 30 april op 1 mei werd trouwens Walburgisnacht of heksennacht genoemd. Haar verering tegen hondsdolheid en hondenbeten berust op de legende dat een wilde hond haar niet aanviel en haar vriend werd.

Omdat ze ook voor de groei van de gewassen werd aangeroepen (en bij uitbreiding tegen hongersnood – het verhaal van het kind dat ze redde – en tegen muizen en ratten), is ze de patrones van boeren, maar ook van voedvrouwen, schippers (haar overtocht) en huisdieren (verhaal van de hond).